Woord van de Commandant
Geachte genodigden,
Dames en heren,
Ik heet u van harte welkom bij deze tweede Erkenning van de Promotie voor Onderofficieren van 2026. De pelotons die voor u staan, bestaan uit niet-technische en technische kandidaten, maar ook uit studenten van de Voorbereidende Divisie op de Koninklijke Militaire School. Hun talrijke aanwezigheid en hun uniform getuigen van de steeds groeiende aantrekkingskracht van Defensie als federale instelling, die haar leden solide perspectieven biedt, met engagement, zingeving en persoonlijke ontwikkeling.
Deze groei van het aantal kandidaten is hoopgevend, maar brengt ook nieuwe uitdagingen met zich mee. Maar, trouw aan haar missie heeft het personeel van de Koninklijke School voor Onderofficieren, het “Moederhuis van de Onderofficieren”, zich volledig ingezet om iedereen een grondige en kwalitatief hoogstaande basisopleiding te garanderen. Een opleiding die niet alleen gericht is op het aanleren van militaire vaardigheden, maar ook op het vormen van het karakter, de fysieke conditie en de intellectuele vaardigheden die nodig zijn om leiding te geven.
Naast deze initiële opleidingsopdracht streven we ook vastberaden andere essentiële doelstellingen na: technische opleiding, voortgezette vorming van onze onderofficieren, vorming van kandidaten voor de Koninklijke Militaire School en de organisatie van gespecialiseerde cursussen. De school geniet in dit opzicht van de voortdurende steun van de Generale Staf van Defensie en de verschillende Machten, waarvoor wij onze diepe dankbaarheid uitspreken.
De promotie die we vandaag vieren, draagt een betekenisvolle naam, namelijk die van Adjudant-chef Hein Boffel, een uitzonderlijk militair. Ik breng een respectvolle en ontroerde groet aan zijn familie en spreek de wens uit dat de waarden die zijn loopbaan hebben bepaald, een inspiratiebron mogen zijn voor alle toekomstige kaderleden die hier aanwezig zijn.
Deze ceremonie vindt plaats slechts twee maanden na de inlijving van deze jonge kandidaten. De weg die hen te wachten staat, is nog lang en veeleisend. Maar ik ben ervan overtuigd dat degenen die u hier voor u ziet, het vermogen, de wil en de middelen hebben om deze veeleisende opleiding tot een goed einde te brengen en de jonge leiders te worden die Defensie zo hard nodig heeft.
Ik kan niet afsluiten zonder mijn dank uit te spreken aan degenen die centraal staan in deze missie, onze instructeurs. Zij zijn de steunpilaren van onze school en brengen elke dag, door hun inzet en voorbeeldfunctie, de kennis, waarden en Korpsgeest over die de kracht van onze organisatie vormen. Ik wil ook alle vaste kaderleden bedanken, wier essentiële werk ons in staat stelt onze missie efficiënt uit te voeren.
Ik dank u voor uw aanwezigheid en wens u allen een aangename ceremonie toe.
Kolonel van het vliegwezen Vincent WIMET, lr,
Commandant KSOO
Discimus ad serviendum
Programma
Opstelling van de troepen
****
Inplaatsstelling van het embleem van KSOO
****
Ontvangst van de voorzitter van de plechtigheid, gevolgd door de schouwing
****
Voorstelling van de nieuwe Promotie 2026/2
****
Toespraak door de Commandant van de Koninklijke School voor Onderofficieren
****
Voorstelling van het embleem van de Koninklijke School voor Onderofficieren
****
Plechtigheid van het Peterschap
****
Belgisch Volkslied
****
Défilé
PETER van de promotie 2026/2
Adjudant-chef Hein Boffel
Hein begon zijn militaire loopbaan in 1990 als dienstplichtige bij de luchtdoelartillerie in het Duitse Brakel. Deze stad ligt op een autorit van ongeveer 5 uren. Hein aarde in het militaire en vervolgde zijn carrière als onderofficier veldartillerie ‘Stukscommandant houwitser 155mm’ en was tot halfweg 1994 gekazerneerd te Soest, Duitsland. Een uur dichter bij België.
Van december 1993 tot maart 1994 was hij sectiecommandant van VN-blauwhelmen in de Krajina, voormalig Joegoslavië. Hier merkte hij dat hij goed overweg kon met het materieel, maar moeilijker met personeel. Dit zette hem aan om zijn coaching vaardigheden aan te scherpen en heeft een rode draad gevormd doorheen zijn carrière. Menselijk leiderschap, empathie en uiterlijke rust typeerden Hein. De volgende tien jaar (1994 tot 2003) onderrichtte Hein in de Artillerieschool te Brasschaat. Hij zette dus de lokale vormer theorie om in de praktijk.
Hierna (2003 tot 2015) muteerde hij naar kamp Lombardsijde. In deze periode was hij viermaal voor 5 à 6 maanden op missie in Afghanistan: tweemaal voor de bescherming van de internationale luchthaven Kaboel, de derde tour als Teamleader van een provinciaal wederopbouw team in Kunduz om de bevolking te overtuigen: ‘winning their hearts & minds’. Hierbij werd Hein met zijn team meermaals beschoten. De vierde keer werkte hij een onderrichtstraject voor het Russisch D-30- kanon uit en gaf les aan Afghaanse militairen.
Eenmaal terug in België volgde hij de cursus preventieadviseur. Hij nam deze functie 10 jaar geleden op in de lokale dienst preventie en bescherming op het werk 23. Wij werken voor Defensie in de regio’s Brugge, Zeebrugge en Oostende.
Hein beschikte over vele kwaliteiten. Als initiator kon hij motiveren, overtuigen en coachen. Hij had veel overredingskracht, was volhardend, vastberaden en diplomatisch, nam vaak initiatief, was proactief en pragmatisch.
Voor velen een inspirator.